วีเนียร์เซรามิกต้องกรอฟันไหม?

ทำไมต้องกรอ

ถ้าไม่กรอ ฟันจะหนาขึ้น

วีเนียร์เซรามิกคือแผ่นเซรามิกที่มีความหนาจริง หากติดทับลงไปเลยโดยไม่กรออะไรเลย รูปทรงของฟันจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชั้น ดูหนาขึ้นและยื่นออกมามากขึ้น ขอบเหงือกก็อาจทำความสะอาดยากขึ้นเพราะความหนาที่เพิ่มมา จุดประสงค์ของการกรอคือเปิดพื้นที่ให้แผ่นเซรามิกนี้ได้อยู่

ต้องกรอออกเท่าไรขึ้นอยู่กับสองเรื่อง คือ ตำแหน่งเดิมของฟัน และ การเปลี่ยนแปลงที่ต้องการ ฟันที่เดิมร่นเข้าไปด้านในอยู่แล้วอาจต้องแต่งเพียงเล็กน้อยมาก ส่วนฟันที่เดิมยื่นออกมา หรือกรณีที่ต้องการเปลี่ยนสีมาก (ฟันสีเข้มต้องใช้เซรามิกที่หนาพอจึงจะปิดได้) ก็ต้องการพื้นที่มากกว่า

ด้วยเหตุนี้ คำที่แพร่กันในอินเทอร์เน็ตว่า "วีเนียร์กรอ 0.5 มิลลิเมตรเหมือนกันหมด" จึงไม่แม่นยำ นั่นเป็นช่วงอ้างอิงที่มักถูกกล่าวถึง ไม่ใช่คำตอบมาตรฐานของฟันทุกซี่ ปริมาณจริงจะกำหนดเป็นรายซี่ตามตำแหน่งของฟันซี่นั้น ๆ

เส้นแบ่งที่ชี้ขาด

อยู่ในเคลือบฟันกับกรอลึกถึงเนื้อฟัน ต่างกันมาก

ชั้นนอกสุดของฟันคือเคลือบฟัน ถัดเข้าไปคือเนื้อฟัน วีเนียร์เซรามิกยึดอยู่ได้ด้วยสารยึดติด และพันธะระหว่างสารยึดติดกับเคลือบฟันมั่นคงกว่ากับเนื้อฟันมาก นี่ไม่ใช่ความชอบเชิงทฤษฎี ช่องว่างในข้อมูลทางคลินิกนั้นชัดเจนพอสมควร

การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบที่วิเคราะห์แยกตามชั้นของวัสดุที่ยึดติดระบุว่า วีเนียร์เซรามิกที่ยึดบนเคลือบฟันมีอัตราการคงอยู่ราว 99% (ช่วง 98%–100%) และอัตราความสำเร็จก็ราว 99% เช่นกัน ส่วนที่ยึดบนผิววัสดุอุดเรซินเดิมมีอัตราการคงอยู่ราว 94% และเมื่อเนื้อฟันเปิดเป็นบริเวณกว้าง อัตราการคงอยู่ลดลงเหลือราว 91% ส่วนอัตราความสำเร็จลดลงถึงราว 74%

การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบอีกชิ้นที่รวบรวม 25 การศึกษา รวมวีเนียร์ 6,500 แผ่น ระบุว่าอัตราการคงอยู่สะสม 10 ปีของวีเนียร์เซรามิกอยู่ที่ราว 95.5%

ทั้งหมดข้างต้นเป็นสถิติรวมจากวรรณกรรมซึ่งสะท้อนสภาพของกลุ่มประชากรที่ศึกษา ไม่ใช่ผลการรักษาของคลินิกเรา และไม่ถือเป็นความคาดหมายสำหรับบุคคลใด คุณค่าของตัวเลขเหล่านี้อยู่ที่การชี้ทิศทางหนึ่ง คือ ยิ่งกรออย่างประหยัดเนื้อฟัน ยิ่งเก็บเคลือบฟันไว้ได้มาก เงื่อนไขระยะยาวก็ยิ่งเป็นผลดี

เรื่องนี้ยังอธิบายสถานการณ์ที่มักถูกมองข้ามด้วย หากฟันหน้ามีวัสดุอุดเรซินเก่าเป็นบริเวณกว้างอยู่แล้ว หรือเคยสูญเสียเนื้อฟันไปไม่น้อยจากฟันผุ ต่อให้ทันตแพทย์กรออย่างประหยัดเพียงใด ผิวที่ยึดติดได้ก็ไม่ใช่เคลือบฟันที่สมบูรณ์อยู่แล้วตั้งแต่ต้น กรณีเช่นนี้ต้องพูดให้ชัดตั้งแต่ตอนประเมิน ไม่ใช่มาพบเอาตอนทำเสร็จแล้ว