ฟันหายไปแล้วไม่ใส่ทดแทนจะเป็นอย่างไร?

สิ่งที่เกิดขึ้นจริง

ช่องว่างจะไม่ว่างอยู่อย่างนั้น

ฟันไม่ได้ตั้งอยู่อย่างเป็นอิสระทีละซี่ แต่ค้ำยันกันผ่านจุดสัมผัสระหว่างซี่ และคงระดับความสูงไว้ได้ด้วยการสัมผัสกับฟันคู่สบ เมื่อขาดไปหนึ่งซี่ สมดุลนี้ก็ถูกทำลาย

ฟันข้างเคียงล้มเอียง ฟันสองข้างของช่องว่างสูญเสียเพื่อนบ้านที่เคยพิงอยู่ จึงค่อย ๆ ล้มไปทางช่องว่าง เมื่อล้มแล้วซอกฟันจะไม่สม่ำเสมอ อาหารติดง่ายขึ้น ทำความสะอาดยากขึ้น ฟันผุและปัญหาปริทันต์จึงเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ฟันคู่สบยื่นยาว ฟันบนและล่างเดิมค้ำกันอยู่ ซี่ที่เสียคู่ไปจะค่อย ๆ งอกมาทางช่องว่าง เลยระนาบการสบเดิม เมื่อถึงเวลาที่อยากใส่ฟันทดแทน ช่องว่างนั้นอาจถูกฟันที่ยื่นยาวยึดครองไปแล้ว ต้องจัดการฟันซี่นั้นก่อนจึงจะมีที่ว่างใส่ฟันปลอม

กระดูกเบ้าฟันละลาย กระดูกเบ้าฟันมีอยู่เพื่อห่อหุ้มรากฟัน เมื่อไม่มีรากฟันแล้ว กระดูกก็ค่อย ๆ ละลายไป งานวิเคราะห์อภิมานชิ้นหนึ่งรายงานว่า ในตำแหน่งที่ไม่ใช่ฟันกรามซึ่งไม่ได้รับการดูแลหลังถอนฟัน ความกว้างของสันเหงือกลดลงเฉลี่ยประมาณ 2.73 มิลลิเมตร และความสูงด้านแก้มลดลงเฉลี่ยประมาณ 1.71 มิลลิเมตร ปริมาณการละลายจริงแตกต่างกันตามชนิดของฟัน นั่นหมายความว่ายิ่งปล่อยไว้นาน หากภายหลังต้องการฝังรากเทียม ก็ยิ่งมีโอกาสต้องเสริมกระดูกเพิ่มเติม

ขอเสริมว่า ข้างต้นคือแนวโน้ม ไม่ใช่ตารางเวลา บางคนเปลี่ยนแปลงช้ามาก บางคนไม่กี่เดือนก็เห็นได้ชัด ความต่างอยู่ที่ตำแหน่งฟันที่หายไป แรงบดเคี้ยว และสภาพกระดูกเดิม ซึ่งต้องตรวจจริงจึงจะทราบ